Saturday, March 1, 2014

‪நான் மட்டும் எப்பிடி தப்புவேன்...

மனித சித்தம் எத்தனை எத்தனை
பிரமைகளையோ உருவாக்கிறது
காலத்தின் வேகத்தைப்பற்றி நிர்ணயமும்
அந்தப் பிரமைகளில் ஒன்று.

காலம் ஒரே சீராகத்தான் ஓடுகிறது
இத்தனை மாத்திரைகள் கொண்டது ஒரு நாழிகை
இத்தனை நாழிகை கொண்டது ஒரு நாள் என்று
சூரியன் உதித்து மறைந்து மீண்டும் உதிக்கும் வரையில்
உள்ள நேரம் ஒரே ஒழுங்காகத்தான் அமைத்திருக்கிறது

நேரம் வேகமாகவும் ஓடுவதில்லை
அடியோடு ஆமை நடையும் போடுவதில்லை
ஆனால் மனித சித்தம் இந்த இயற்கை நிலையையும்
பல சமயங்களில் மாற்றி விடுகிறது
சிந்தனையில் சுழலும் எண்ணங்களுக்குதக்க படி
நேரம் வேகமாக ஓடுவது போலவும்
ஆமை வேகத்தில் நகருவது போலவும்
பிரமை மனிதனுக்கு உண்டாகிறது
சிந்தித்தால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி , வேதனை , கவலை 
ஆகிய உணர்ச்சிகளுக்குத் தகுந்தபடி
காலமும் வேகமாகவோ , மெதுவாகவோ
நகருவதாக நினைக்கிறோம்
வெறும் பிரமைதான்
இருந்தாலும் அந்தப் பிரமையிலிருந்து
தப்பியவர் யாருமே இல்லை...

காதலுக்கு தேவைப்படுகிறது...

இந்தக் காதலுக்கு எப்படியோ ஏதோ
ஒன்று தேவைப்பட்டுக் கொண்டே
இருக்கிறது

கொஞ்சம் பொய்
முத்தம் கவிதை கண்ணீர்
இப்படி ஏதோ ஒன்று
தேவைப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது...

விதி...

இந்தப் பூவுலகில் பிறந்தவர்க்கு
வாழ்க்கையே ஒரு புதிர்
விதியின் ரகசியங்களை மானிடர் அறிவது கடினம்
அதை அறிந்தாலும் புரிந்து கொள்வதென்பது மிகவும் கடினம்
வரப்பிரசாதம் போல வந்தது பெரும் தொல்லையாகிப் போகும்
அதே சமயம் எதிரி கூட
நண்பன் போலத் தோற்றத்தில் தெரிவான்

‪எவன் நல்லவன் எவன் கெட்டவன்‬ என்று
கண்டு பிடிக்கிறதிலே வாழ்க்கை போகிறது...

கவலைகள் ரசியுங்கள்...

கவலைகளை
ரசிக்கப்பழகாவிட்டால்
வாழ்க்கையின்
பெரும்பகுதி
ரசிப்பதற்குஎதுவும்
இல்லாமலேயே
கழிந்து விடும்...

பெண்ணின் உடம்பு ஒரு யாழ்...


பெண்ணின் உடம்பு ஒரு யாழ் போன்றது
காதலன் அணைப்பில் அவள் இருக்கும் போது
அவளுடைய உடல் நரம்புகள் எல்லாம்
யாழின் நரம்புகள் போல் ஆகிவிடுகிறது...

எழுதாத சட்டம்...

ரசிகத் தன்மையுள்ளவர்கள் மட்டுமே
காதலர்களாக ஆக முடியும் என்று
எழுதாத சட்டம் ஒன்று உண்டு
பிரம்மனின் படைப்பிலே...

நான் கற்றுக்கொள்ளப் பல விஷயங்களிருக்கின்றன...

இந்த உலகத்தில் இன்னும் நான்
கற்றுக்கொள்ளப் பல விஷயங்களிருக்கின்றன
நாம் ரொம்ப நல்லவர்கள் என்று எண்ணிகொண்டிருப்பவர்கள்

பொல்லாதவர்களாகி விடுகிறார்கள்
பொல்லாதவர்கள் என்று நினைத்தால்
நல்லவர்களாகி விடுகிறார்கள்
ஆனால்
நடந்து போன நாட்கள் எல்லாம் வேறு விதமாய்
நடந்திருக்க கூடாதா என்று தினந்தோறும் தோன்றும்
அதுவும் ஒரு கற்பனை
இனி எதிர்காலம் எப்பிடி நடக்க வேண்டும்
என்று யோசிப்பதும் கற்பனையே
இப்பிடி நிகழ்காலத்தை
அந்தக் கற்பனைப் பனி மூட்டம் மூடுகிறது
திடமாய் நிற்கும் மலையை மூடும் மேகக் கூட்டம் போல

இந்தக் கஷ்டமெல்லாம் என்னத்திற்காக
எப்போது முடியப் போகிறது என்று தெரியவில்லை...

அதிக பட்சமான அன்பே ஆபத்தில் முடிகிறது...

மற்றவர்கள் மீது அன்பு செலுத்துவது தவறில்லை
அதற்குத்தானே கடவுள் நம்மை 
ஆறறிவுடன் படைத்திருக்கிறார்
அன்பு நம்மை மனிதனாக அடையாளம் காட்டுகிறது
ஆனால்
அதுவே வெறியானால் நம்முள் இருக்கும் 
மிருகத்தை வெளிக்கொண்டு வருகிறது
அதிக பட்சமான அன்பே ஆபத்தில் முடிகிறது...

உறவு...

உறவு என்பது
எல்லாரையும் பித்துப் பிடிக்கச் செய்யும் மந்திர வலை
இரும்புக் கயிற்றில் பின்னிய சக்தி வாய்ந்த வலை
திமிங்கலம் சிக்கினால் கூட அதிலிருந்து வெளிவர முடியாது...

கண்ணீர்...

மனதில் உள்ள துன்பங்களையெல்லாம்
வெளியில் வாரிக் கொட்டக்
கண்ணீர்தான் சிறந்த வழி...
PAKEE Creation